Τρίτη 2 Ιουλίου 2013

Η εκπομπή του Γ.Τράγκα για τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο (video)




H ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ NΕΟΥ EΛΛΗΝΙΣΜΟΥ


1γράφει ο Σεβασμιώτατος Mητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ.Άνθιμος

Πριν από είκοσι τρία χρόνια είχα εκδώσει ένα από τα βιβλία μου με 232 σελίδες και τον περίεργο τίτλο «Eκκλησία και Nέος Eλληνισμός». O υπότιτλος έλεγε (Aπόψεις για την γενική κρίση). Tο βιβλίο προκάλεσε ικανοποιητικό ενδιαφέρον από τους βιβλιοφίλους, αλλ’ εκείνο που εκυριάρχησε ήσαν οι αναλύσεις για τον όρο «Nέος Eλληνισμός». Kαι είναι αλήθεια ότι από την δεκαετία του 1950 και μετά, ο Eλληνισμός παρουσιάσθηκε στην ευρωπαϊκή σκηνή μετά των άλλων προηγμένων κρατών διεκδικώντας αναγνώριση για τις θυσίες του κατά τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ενίσχυση για ανάπτυξη σε όλα τα επίπεδα τεχνοοικονομικής παραγωγής και πολιτιστικής δημιουργίας.

Mέσα από αυτές τις διαδικασίες άρχισε να διαμορφώνεται μια νέα δημιουργική τάση σε όλα τα επίπεδα, με δυσκολίες μεν, αλλά και με ευοίωνα αποτελέσματα. Mετά την πρώτη δεκαετία άρχισε να ανατέλλει η επιθυμία και το όνειρο για την ένταξη της Eλλάδος στην λεγόμενη EOK αρχικά και στην συνέχεια στην πολυθρύλητη Eυρωπαϊκή Eνωση. Oι Eλληνες επιστήμονες από την μια πλευρά, με την επιθυμία των μετεκπαιδεύσεων στην Eυρώπη, και οι άνεργοι συμπατριώτες μας εργάτες για ανεύρεση δουλειάς στη Bόρεια Eυρώπη άνοιξαν τις πύλες για ελληνοευρωπαϊκή επικοινωνία, με νέα όνειρα και οράματα.

H δυναμική του Nέου Eλληνισμού σκόνταψε και αιχμαλωτίσθηκε από τα πολιτικά πάθη μας και τις κομματικές διασπάσεις της εθνικής μας ενότητος. Tαυτόχρονα άρχισε να διαμορφώνεται έντονη επιθυμία πλουτισμού και εξασφάλιση ποικίλων απολαύσεων, που όταν εφαρμόσθηκαν οι εξωτερικοί δανεισμοί από την E.E. εχάσαμε την αυτοκυριαρχία μας και εμειώσαμε την αξιοπρέπειά μας. Eδώ θα κάμω μια μονολεκτική αναφορά για τις ευθύνες των πολιτικών ανδρών στη διαμόρφωση αυτής της καταστάσεως και για τις ευθύνες της εκτροπής εκ του δημοκρατικού πολιτεύματος το 1967. Aπό το 1974 και μετά, εμφανίσθηκε η κρίση του Nέου Eλληνισμού, με την μανία των υλιστικών απολαύσεων, την διεκδίκηση πρωτοκαθεδριών, την απόκτηση διαμερισμάτων και αυτοκινήτων και την εγκατάλειψη της υπαίθρου, και επιδεινώθηκε η κατάστασή μας ως κράτους και κοινωνίας, που μαζί με τις απαιτήσεις επιστροφής των δανεικών από τους Eυρωπαίους εγονατίσαμε. Σημειωτέον ότι οι δυσάρεστες συνέπειες δεν έπληξαν όλους τους Eλληνες. Oι ασθενέστερες τάξεις στενάζουν, ενώ άλλοι πεινούν και άλλοι γλεντούν.

Tο ερώτημα του αναγνώστη είναι: Kαι η Eκκλησία τι κάνει; Aσφαλώς η Eκκλησία κάνει πολλά, αλλά δεν θα τα επαναλάβω εδώ. H Eκκλησία είναι η αποκάλυψη του Θεού, είναι η φανέρωση του θελήματός του, είναι η σωτηρία του κόσμου. H Eκκλησία δεν είναι απλή γνώση, είναι η αλήθεια. Δεν είναι ο νόμος, είναι η χάρις. Δεν είναι ο επίγειος τόπος μόνο, είναι και ο ουρανός. Δεν είναι ο κοινός χρόνος, είναι η αιωνιότητα. H Eκκλησία είναι η διάπλατη αγκαλιά από τα αιματωμένα χέρια και την πλευρά του Eσταυρωμένου Iησού Xριστού. Eάν ο άνθρωπος δεν πιστεύει στην αιωνιότητα και στη σωτηρία δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι η Eκκλησία. Kαι παρά ταύτα η Eκκλησία έχει εχθρούς, και πολεμείται πάντοτε και τώρα.

Mε τον πλούτο της σοφίας και της σκέψεως των μεγάλων Oικουμενικών Πατέρων και την άνθηση της ορθοδόξου θεολογικής σκέψεως εβεβαιωθήκαμε πιο πολύ ότι η Eκκλησία του Xριστού είναι πρώτα κιβωτός σωτηρίας και μετά ακολουθούν όλα όσα μπορούν να χωρέσουν μέσα σ’ αυτή. Eτσι ο λόγος μάς ωθεί στη θεώρηση αυτού που αποκαλούμε Πατρίδα, Eλλάδα, Eλληνισμό. Εχει γραφεί με έμφαση άπειρες φορές πως η Oρθοδοξία έδωσε νέα πνοή ζωής στον Eλληνισμό, η δε Eκκλησία έσωσε το Eθνος μας από τον μουσουλμανικό εξανδραποδισμό και την εξαφάνιση. Είναι ανάγκη να απαλλαγούμε από την στείρα παρελθοντολογία του πολιτικού κομματισμού, και να φύγωμε από τις ανεπίκαιρες αντιπαραθέσεις. Kρατώντας ως πολύτιμο εφόδιο την πείρα και τα διδάγματα της αποσαφηνισμένης ιστορικής πραγματικότητος σε συνδυασμό με την θεολογική εκκλησιολογική σκέψη, να εγκύψωμε με σοβαρότητα στον οξύτατο προβληματισμό της εποχής μας που λέγεται «Nέος Eλληνισμός». Θα δώσωμε λόγο στον Θεό και θα χλευασθούμε από τις επόμενες γενιές, αν δεν σταθούμε αντάξια εμπρός στη νέα πραγματικότητα, όπως την συνθέτουν οι κοσμογονικές αλλαγές των συγχρόνων κοινωνιών. H Oρθοδοξία προσφέρει και σήμερα στον Eλληνισμό την διαβεβαίωση ότι θα τον συγκρατήσει όρθιο και ακέραιο μέσα στη θύελλα που σηκώνουν οι διεκδικήσεις και οι αμφισβητήσεις από μέρους των εχθρών του. Kι αυτό επειδή η Eκκλησία διαθέτει την εναργή αυτοσυνείδηση της συμπτώσεως μεταξύ της έμψυχης παρουσίας του Eλληνισμού και της έμψυχης υπάρξεως του πληρώματός της. Πιο απλά, η Eκκλησία στηρίζει και σήμερα τον Eλληνισμό, επειδή ο ίδιος ιστορικός λαός είναι και Eκκλησία και Eλλάδα. Xρέος και αποστολή της Eκκλησίας είναι να βοηθήσει και να σώσει αυτόν τον λαό του Θεού, και ο λαός να αντιληφθεί την ευθύνη του, παραμερίζοντας τους ξενόφερτους δογματισμούς που ήδη παραπαίουν στη διεθνή κονίστρα των λαών. Oλοι μαζί οι Eλληνες για να σωθούμε με την ενότητά μας και την αυτογνωσία μας. Kαλές είναι οι συνεργασίες και οι συμφωνίες με τους μεγάλους, όταν δεν καταλήγουν σε υποδούλωση και υποταγή.

Πηγή

Οι Ασκητές που ζουν στα φοβερα Καρούλια του Αγίου Όρους

Δέν ξέρω ἄν ἔτυχε ποτέ νά διαβάσετε ἤ ν᾿ ἀκούσετε κάτι γιά τά φρικτά Καρούλια. Τόν τρομακτικό καί ἀπρόσιτο ἐκεῖνο γκρεμό στά ΝΔ τῆς Χερσονήσου τοῦ Ἄθω, πού εἶναι γνωστός μόνο ἀπό φωτογραφίες καί σλάιτς ἤ θεωρητικές ἀφηγήσεις προσκυνητῶν, οἱ ὁποῖοι ταξιδεύοντας γιά τή Λαύρα εἶχαν τή δυνατότητα νά τά περιεργαστοῦν μέσα ἀπό τό καραβάκι. Γιατί μέ τά πόδια εἶναι μᾶλλον ἀδύνατο νά κατακτήσει κανείς τήν ἄγρια τούτη περιοχή, ὅπου στό παρελθόν ὀρθόδοξοι ἀναχωρητές εἶχαν χτίσει τίς ἀετοφωλιές τους, μιᾶς κι ὁ χῶρος προσφερόταν ἰδιαίτερα γιά τίς πνευματικές τους ἀπογειώσεις.
Ποιός ξέρει τί νά βρῆκαν σέ τούτη δῶ τή γωνιά τῆς γῆς οἱ ἀκροβάτες καλόγεροι καί τή διάλεξαν γιά προσφιλῆ κατοικία, τή στιγμή πού γιά τόν κοινό νοῦ μιά τέτοια ἐπιλογή μόνο τυχοδιῶκτες καί ἐπικίνδυνα ριψοκίνδυνοι τήν ἀποφασίζουν. Ἄνθρωποι δηλαδή πού δέχονται νά υἱοθετήσουν τήν περιπέτεια κι ὅταν ἀκόμη γνωρίζουν πώς ἕνα τέτοιο ἐγχείρημα ἐγκυμονεῖ ἐκ προοιμίου κινδύνους γιά τήν ἰκμάδα τοῦ σώματος καί τήν ἀκεραιότητα τῆς ὑγείας.
Νά ᾿τανε μήπως ἡ ἀπεραντοσύνη τῆς θάλασσας καί ἡ ἐπιβλητική ἀγριάδα τῶν κυματόβρεχων βράχων πού ἔρχονται νά πείσουν ἀκόμα καί τόν πιό δύσπιστο, ὅτι τά μεγαλεῖα τῆς φύσης εἶναι σέ θέση νά δώσουν σέ ὅποιον τά γεύεται τίς δυνατότητες γιά ἕνα πιό σταθερό καί οὐσιαστικό τρόπο ζωῆς; ῎Η νά ᾿ταν ἄραγε, ἡ αἴσθηση τῆς γαλήνης καί ἠρεμίας, πού τόσο ἀνέκφραστα εὐδοκιμεῖ στά Καρούλια ἐνισχύοντας σέ φύσεις ἀνήσυχες κάποιες φυγόκεντρες τάσεις, δηλαδή τήν κίνηση ἀπό τόν κόσμο μέ τή θορυβώδη ζωή, τή ρύπανση καί τό ρύπο, σέ παρθένες περιοχές, ἱκανές νά μετουσιώσουν σέ πράξη τήν ἀνθρώπινη ἐπιθυμία γιά ἀδιάλειτη προσευχή καί ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό;
 
Βάλθηκα, κρεμασμένος στή χοντρή ἁλυσίδα πού ᾿ναι κτισμένη στό βράχο, νά φτάσω ὥς τά Καρούλια, ἔστω κι ἄν μέσα μου κάτι μοῦ φώναζε πώς τέτοια ἐδάφη δέν κατακτοῦνται ἀπό ἐρασιτέχνες τοῦ πνεύματος κι ἀπό πρωτόπειρους ὀρειβάτες.
῎Ηθελα νά κατέβω στά φρικτά τά γκρεμά, ἔστω κι ἄν ἀντηχοῦσαν ἀκόμα στ᾿ αὐτιά μου τά λόγια κάποιου Κατουνακιώτη πώς «δύσκολα φτάνουν ἐκεῖ τουρίστες» κι ὅτι προπέρσι ἔχασε τήν ἰσορροπία του καί χάθηκε στόν γκρεμό ἕνας γέροντας ἀσκητής πού ζοῦσε ᾿κεῖ πάνω». ῎Ημουν περίεργος νά γνωρίσω τόν τελευταῖο ξωμάχο, τόν ρῶσο καλόγερο, τόν π. Νικοντίμ, πού ἑξῆντα ὁλόκληρα χρόνια ζεῖ στήν ἄκρη τῆς γῆς συντροφιά μέ τά βράχια, τ᾿ ἀγριοπούλια καί τόν Θεό.
 
Τόν βρῆκα νά στέκει ἔξω ἀπό τήν καλύβα κρατώντας στό χέρι τό κομποσχοίνι καί κοιτάζοντας τόν ἥλιο κατάματα, λές κι ἤθελε νά τόν συγκρίνει μέ τόν δικό του τόν ῞Ηλιο τῆς Δικαιοσύνης, πού μιά ζωή τώρα ὑπερθερμαίνει καί συντηρεῖ τά ἔγκατα τῆς φτωχῆς του καρδιᾶς.
Ἦταν τριάντα χρονῶν τότε, νεαρός ἀξιωματικός τοῦ ρωσικοῦ στρατοῦ, ἦλθε γιά πρώτη φορά στήν ῾Ελλάδα μέ σκοπό νά πάει στό ῞Αγιο ῎Ορος νά προσκυνήσει στά μοναστήρια καί νά γνωρίσει τούς ἀσκητές πού ᾿χε ἀκούσει πώς εἶχαν βάλει στά κατεπείγοντα στόχο τους τήν ἀπαλλαγή ἀπό τόν φόρτο τῆς ὕλης καί τήν καταστολή τῶν παθῶν. Βρισκόταν ἐκείνη τήν ἐποχή στό ζενίθ τῶν μεταφυσικῶν του ἀναζητήσεων ὁ ρῶσος ἀξιωματικός, κι ἦρθε στό ῎Ορος μήπως καί ἔβρισκε αὐτό πού ζητοῦσε. Γιά νά μή φύγει ποτέ πιά ἀπό τοῦτον ἐδῶ τόν πλανήτη»…!
 
 
 
 
Εξῆντα ὁλόκληρα χρόνια σέ ἑλληνικό ἔδαφος κι ὡστόσο καμιά ἐπαφή μέ τή γλώσσα τοῦ τόπου πού ἔμπρακτα δέχτηκε νά γίνει ἡ δεύτερή του πατρίδα καί νά ὑπηρετήσει τίς ἐσωτερικές του ἐφέσεις,. ᾿
῎Αν κάποτε βρεθεῖτε στό ῞Αγιο ῎Ορος καί τό λέει ἡ καρδιά σας, ἀξίζει νά διακινδυνεύσετε ἕνα «περίπατο» στά φρικτά τά Καρούλια. ῎Αν στό μεταξύ ὁ π. Νικοντίμ ἔχει κλείσει τά μάτια του, κοιτάξτε κατάματα πρός τόν ἥλιο καί θά ἐντοπίσετε τό φωτοστέφανο ἀπό τή δικιά του στρατολογία νά προβάλει στόν οὐρανό εὔγλωττα καί ἐνδεικτικά.
 
 
 

Ο Ελληνισμός υπό διωγμόν


γράφει ο Βασίλης Πανδής
Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ και Επικεφαλής Τ.Ο. Ν.Κερκύρας


Εν έτει 2013, ο καθένας πλέον μπορεί να καταλάβει ότι αυτά που φωνάζουν εδώ και 3 χρόνια μερικοί "περίεργοι" δεν είναι "συνωμοσιολογίες" αλλά πέρα για πέρα αληθινά. Ο Ελληνισμός λοιπόν βιώνει έναν νέο εκτεταμένο διωγμό.
Η Ελλάδα εδώ και 3 χρόνια και η Κύπρος τους τελευταίους μήνες με την ανάληψη της προεδρίας από τον Ν.Ανα(ν)στασιάδη, έχουν μπει και επισήμως πλέον σε καθεστώς ξένης εποπτείας, σε καθεστώς ξένης κατοχής.

Πολλοί αποκαλούν το καθεστώς "προτεκτοράτο", αλλά τα προτεκτοράτα τουλάχιστον απολαμβάνουν μιας κάποιας στοιχειώδους προστασίας ενάντια στις όποιες επιθέσεις των "δύστροπων" γειτόνων τους.
Στην Ελλάδα λ.χ., ούτε αυτό δεν συμβαίνει, αφού οι υπερπτήσεις πάνω από τον εναέριό μας χώρο στο Αιγαίο, είναι καθημερινές και ωστόσο κανείς από τους Ευρωπαίους κατακτητές δεν δίνει δεκάρα, παρ'όλο που τα σύνορα της Ελλάδος και ο ζωτικός της χώρος αποτελούν -θεωρητικά- σύνορα και ζωτικό χώρο της ίδιας της Ευρώπης (προφανώς οι "εταίροι" μας, προτιμούν να μας παρέχουν -με το αζημίωτο πάντα- τα παρωχημένης τεχνολογίας όπλα τους και να φορτώνουν τον κρατικό προϋπολογισμό μας με άχρηστα εξοπλιστικά προγράμματα).

Στην Κύπρο βλέπουμε να συντελείται το επόμενο έγκλημα, ή (ορθότερα) η δεύτερη φάση του εγκλήματος.
Η πρώτη φάση βέβαια βρίσκεται ακόμη εν εξελίξει στην Ελλάδα και μέχρι τώρα βαίνει επιτυχώς για τους δανειστές και καταστροφικώς ασφαλώς για ίδιους τους Έλληνες.

Στην Ελλάδα "πυροκροτητής" για την "κρίση" και την δημιουργία του όλου κλίματος ήταν η ξέφρενη πορεία των δημοσιονομικών. Στην Κύπρο από την άλλη, έβαλαν στο παιχνίδι τις υπερχρεωμένες τράπεζες.
Σημασία δεν έχει όμως η αφορμή, αλλά η αιτία. Σημασία δεν έχει το πως δικαιολογούνται οι απάτες, αλλά το τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτές:
Μια ωραία πρωία λοιπόν, στην Ελλάδα και την Κύπρο ανακαλύπτονται τεράστια κοιτάσματα υδρογονανθράκων και τότε -ω, του θαύματος!- ξεκινά η "κατάρρευση" των οικονομικών των δύο χωρών... (Ομολογουμένως, τι timing!)

Έτσι, οι δυο άλλωτε ευημερούσες χώρες σέρνονται στα μπουντρούμια του ΔΝΤ για να τις περιποιηθεί "καταλλήλως" ο ειδικός βασανιστής (βλ. "Τρόικα").
Στην Ελλάδα το κοινωνικό ολοκαύτωμα έχει λάβει πλέον τρομακτικές διαστάσεις, διαστάσεις αληθινής θηριωδίας, αφού μετρούμε ήδη σχεδόν 4500 νεκρούς, 1.5 εκ. ανέργους, εκατομμύρια νεοπτώχων που συνωστίζονται στα συσσίτια για ένα πιάτο φαΐ, δεκάδες χιλιάδες λουκέτα, εξαθλίωση...

Αυτή ήταν η "σωτηρία" που υπόσχονταν προεκλογικά οι νυν συγκυβερνώντες. Οι δυο συνιστώσες της κατοχικής συγκυβέρνησης-Φρανκενστάιν, πριν έναν χρόνο υπόσχονταν επαναδιαπραγμάτευση των μνημονίων και ανάπτυξη...
Αυτά να τα βλέπουν οι αδελφοί Κύπριοι διότι μόλις τώρα ξεκινούν τα δικά τους βάσανα και όσο είναι ακόμη νωρίς ας ξεσηκωθούν και ας μην αφήσουν να περάσουν τα μνημόνια κατοχής και αποικιοποίησης, που έρχονται πακέτο με το νέο (και σκληρότερο από το προηγούμενο) σχέδιο Ανάν...

Υ.Γ. 1: Όπως είχα γράψει στο άρθρο μου "Σοσιαλιστικός Νεοφιλελευθερισμός - Η ιδεολογία της κατοχικής συγκυβέρνησης" και σε όσα σχετικά άρθρα επακολούθησαν στο ιστολόγιο "Ενωμένοι Έλληνες" με το ίδιο θέμα, οι εν Ελλάδι Κουίσλιγκς έχουν δημιουργήσει ένα νέο ιδεολόγημα, υβρίδιο του νεοφιλελευθερισμού. Η συγκεκριμένη ιδεολογία μοιάζει σε όλα με τον γνωστό νεοφιλελευθερισμό αλλά συν το ότι κόντρα στα καθεστώτα πιστεύω του νεοφιλελευθερισμού, ακολουθούν όσον αφορά την φορολογική πολιτική τις σοσιαλιστικές αντιλήψεις. Την ίδια πρακτική των Ελλαδιτών νεοφιλελευθέρων ακολουθεί πλέον απ'ότι φάινεται και η κυπριακή κυβέρνηση...
Υ.Γ. 2) Απαντάμε στο ΔΝΤ και στους Ελλαδίτες και στους Κυπρίους νεοφιλελευθέρους κυβερνώντες με μια ρήση του Ουίνστων Τσώρτσιλ:
"Ένα έθνος, που φορολογεί με την ελπίδα να ευημερήσει, μοιάζει με εκείνον που ενώ έχει τα πόδια μέσα σε έναν κουβά, προσπαθεί να σηκωθεί τραβώντας το χερούλι..."
 
 

Σάββατο 29 Ιουνίου 2013

ΑΟΡΑΤΟΙ ΑΣΚΗΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ: ΜΥΘΟΣ Ή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ; (ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ)

Eμφανίζονται μόνο σ’ όποιον αυτοί θέλουν ως επί το πλείστον απλό και απονήρευτο μοναχό ή και σε ευσεβή και ευλαβή προσκυνητή που έχει καθαρό και χριστιανικό βίο.

Εδώ πρέπει να μεταφέρω κάποια υποσημείωση ενός σύγχρονου συγγραφέα μοναχού (Από το βιβλίο του μοναχού Ιωσήφ Διονυσιάτου «Ο Γέρων Αρσένιος ο Σπηλαιώτης», 2002) περί των μυστηριωδών αυτών ασκητών που την βρήκα την πιο κατάλληλη σε περιεκτικότητα και περιγραφή και την πιο σύντομη για το θέμα αυτό : «Γυμνοί ασκητές : Κατά την μακραίωνη ιστορία του Αγίου Όρους υπάρχει η εξής παράδοσις.Μια ομάδα ασκητών τον αριθμόν επτά (κατ’ άλλους δώδεκα), ζουν με άκρα άσκηση, με μοναδικό έργο την αδιάλειπτη προσευχή υπέρ όλου του κόσμου. Έχουν λάβει ειδική χάρη από τον Κύριο να ζουν άοικοι και γυμνοί και να είναι αόρατοι από τους οφθαλμούς των ανθρώπων». 

Η φήμη των ασκητών αυτών, μάλλον η παράδοση αυτή διασώζεται τα τελευταία διακόσια χρόνια τουλάχιστον και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά στον αγιορείτικο μοναχισμό και ιδίως τον ασκητισμό, και όχι μόνο αλλά και σε ολόκληρη την ορθοδοξία … Συζήτησα με πολλούς αγιορείτες Γέροντες, Σκητιώτες, Κοινοβιότες, Κελλιώτες, Ερημίτες για το θέμα αυτό, δηλαδή την ύπαρξη και σήμερα των αοράτων γυμνών ασκητών και βρήκα πολλούς να πιστεύουν ότι υπάρχουν και σήμερα τέτοιοι ερημίτες. Συνάντησα πράγματι απλούς και ενάρετους και αγωνιστές Μοναχούς και Γέροντες οι οποίο πιστεύουν τη παράδοση αυτή. Δηλαδή ότι υπάρχουν και σήμερα τέτοιοι αναχωρητές σε άβατα αθωνικά μέρη, που ζουν πρωτόγονα, απλά, λιτά και τρέφονται από το Θεό με θαυμαστό τρόπο. Μάλιστα ένας τέτοιος απλός Γέροντας μου διηγήθηκε ότι γνωρίζει μερικούς τέτοιους μυστικούς αναχωρητές οι οποίοι ζουν στη ψηλότερη και αγριότερη περιοχή από αυτόν και ότι τους οικονομεί η θεία Πρόνοια τα προς το ζωή αναγκαία με θαυμαστό και ιδιαίτερο τρόπο.


Και ότι τις νύχτες αγρυπνούν προσευχόμενοι όρθιοι. Και για να μην νυστάξουν και πέσουν κάτω – μετά τις μεσονύκτιες ώρες που αποκάμνουν – στηρίζονται με σχοινιά δεμένοι από τις μασχάλες και που κρέμονται από δοκάρια. Και δεν θέλησε να μου πει ούτε τον τόπο που μένουν, ούτε τα περαιτέρω της θαυμαστής ασκητικής των πολιτείας. Υπάρχουν πάλι άλλοι μοναχοί που πιστεύουν ότι υπάρχει μέχρι σήμερα η ομάδα αυτή των εφτά ασκητών και αναπληρώνεται όταν πεθάνει κάποιος απ’ αυτούς με άλλον ενάρετο από τους Αγιορείτες Μοναχούς, ο οποίος προσφεύγει κοντά τους με θαυμαστό τρόπο και γίνονται πάλι εφτά. Υπάρχει και παράδοση μάλιστα, που υποστηρίζει ότι αυτοί οι Εφτά ερημίτες (κατ’ άλλους δώδεκα) θα επιτελέσουν την τελευταία Λειτουργία στη κορυφή του Άθωνα στο ναϊδριο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού. Και μετά θα έρθει η συντέλεια του κόσμου, δηλαδή η Δευτέρα Παρουσία. Αυτοί οι εφτά (ή δώδεκα) δεν θα γευθούν θάνατο, αλλά θα μεταμορφωθούν. Δηλαδή θα αλλάξουν μορφή και τα σώματά τους θα γίνουν άφθαρτα και αθάνατα όπως όλων των ευρισκομένων εν ζωή τότε ανθρώπων. Υπάρχουν βέβαια και μερικοί οι οποίοι θεωρούν την παράδοση αυτή των «αοράτων Ερημιτών» σαν θρύλο.
 
> Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ 

Η κυβέρνηση μας έδεσε στο άρμα της Τουρκίας!!!



γράφει ο Βασίλης Πανδής
Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ και Επικεφαλής Τ.Ο. Ν.Κερκύρας

Βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες τους συγκυβερνώντες να πανηγυρίζουν ξέφρενα για την "επιτυχία" τους στην σύγκλιση με τους Αζέρους, της οποίας τέκνο είναι η συμφωνία για τον αγωγό TAP.

Τα ΜΜΕ μεταδίδουν πως θα απασχοληθούν στον αγωγό 2.000-2.500 εργαζόμενοι άμεσα, ενώ έμμεσα 12.000.
Μάλιστα. Πολύ θετικό αυτό όσον αφορά την καταπολέμηση της μάστιγας της ανεργίας, μας λένε.
Ας μην ξεχνάμε όμως ότι ο TAP θα ξεκινήσει το 2019, και αν έως τότε (σε βάθος 6 χρόνων από τώρα) συνεχίζονται οι αδιέξοδες μνημονιακές πολιτικές, ο αριθμός των (έστω) 12.000 που θα απασχοληθούν, θα είναι ένα τίποτα μπροστά στις στρατιές των εκατομμυρίων ανέργων (λάβετε υπ'όψιν το γεγονός ότι, ήδη, στα 3 πρώτα χρόνια της ξένης κατοχής υπάρχουν σχεδόν 2.000.000 άνεργοι. Φανταστείτε πόσοι θα υπάρχουν σε 6 χρόνια από τώρα...) !!!

Το κύριο έγκλημα της κυβέρνησης όμως σε σχέση με τον αγωγό, είναι ότι αυτός περνά από την Τουρκία πριν φτάσει στην Ελλάδα.
Δηλαδή, σε ένα ενδεχόμενο διπλωματικό επεισόδιο Ελλάδος-Τουρκίας, απλούστατα η Τουρκία θα μπορεί να κλείσει της βάνες και το ελληνικό κομμάτι του αγωγού να στερέψει από φυσικό αέριο!

Και μην φανταστεί κανείς πως αυτά είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας, διότι υπάρχει και το ιστορικό προηγούμενο των συνεχών κρίσεων μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.
Οι ρωσικοί αγωγοί περνούν από την Ουκρανία  για να προμηθεύσουν αρκετές χώρες της Κεντρικής Ευρώπης με φυσικό αέριο. Οι διαμάχες μεταξύ των ηγεσιών Ρωσίας-Ουκρανίας κρατούν ήδη από την δεκαετία του '90 και κατά την μεγάλη κρίση των μεταξύ τους σχέσεων για τις τιμές του αερίου, τον Ιανουάριο του 2009, εκβιαστικά οι Ουκρανοί έκλεισαν τις βάνες και βύθισαν την Ευρώπη στο ψύχος.

Η αλήθεια είναι πως η κατοχική συγκυβέρνηση των εθελόδουλων εντολοδόχων των ξένων τοκογλύφων, έψαχνε απεγνωσμένα ένα succes story, αφού και όλες οι προβλέψεις τους για το έλλειμμα έπεσαν έξω (βλ. το άρθρο μου "Greek succes story" and the ass' nine days...) και το ξεπούλημα των ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ και ΟΠΑΠ οδηγείται σε ναυάγιο.
Η συμφωνία για τον αγωγό TAP λοιπόν, δεν είναι τίποτε παραπάνω, από άλλο ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα της κυβέρνησης.

Όπως έυστοχα δήλωσε ο Πρόεδρος των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ κ.Πάνος Καμμένος:
«Το success story εγκαταλείφθηκε. Καλούμε τον κ. Πρωθυπουργό να ξυπνήσει από το success dream και να δει την πραγματικότητα της ανεργίας, της ύφεσης και των αυτοκτονιών. Καλό ξημέρωμα».


Πηγή